Gençleri güzelleştiren hikayeler

Part-2

“Ekran Işığından Sabah Işığına”

(“Uykuyu düzenli hale getirmek.” üzerine)

⸻

Gece 02.47.

Ekran parlaklığı %100.

Ben hâlâ sosyal medyada, anlamsız bir şekilde “bir video daha, sonra kapatırım” diyorum.

Ama o “bir video daha” cümlesi, şeytanın ve nefsin en tatlı tuzağı gibi.

Telefonun ışığı yüzümü aydınlatıyor ama içimi karartıyor.

O kadar çok bilgi, gürültü, görüntü…

Hepsi içimde bir yorgunluk biriktiriyor.

Sonra bir an sessizlik.

Pencerenin dışından uzak bir ezan sesi geliyor:

“Essalâtü hayrun mine’n-nevm…”

Namaz uykudan hayırlıdır.

O cümle o kadar derin geliyor ki, parmağım duruyor ekranda.

Ekran kararıyor.

Ben de onunla birlikte.

⸻

Sabah gözlerimi açtığımda güneş çoktan doğmuş.

Başım zonkluyor, göz altlarım kararmış, kalbim kırık gibi.

Çünkü bir şey biliyorum:

İnsan sadece uykusuzluktan değil, kendine ihanet etmekten de yorgun düşer.

O gün derste gözlerim kapanırken hocanın sesi uzaklardan geliyor:

“Uykusuzluk, tembellikten değil, düzensizlikten doğar.”

İçimden, “Tam isabet hocam,” dedim.

Kendi hayatımı tarif etmişti.

⸻

O akşam karar verdim.

Telefonu uzak bir köşeye koydum.

Alarmı kurdum, ama ekranı ters çevirdim.

Sonra ilk defa gerçekten dua ettim:

“Allah’ım, uykumu bile bereketli eyle.”

Gözlerimi kapattım.

İlk başta garipti – sessizlik fazla gürültülüydü.

Ama sonra… uyku geldi.

Sakin, temiz, huzurlu bir uyku.

⸻

Sabah ezanıyla uyandım.

Pencereyi açtım.

Hava soğuktu ama içimde bir huzurlu bir sıcaklık hissettim .

O an anladım:

Uyku sadece bedenin değil, ruhun da ihtiyacı ve istirahatidir.

Geceyi boş geçirirsen, sabah senin için bir mana ifade etmeyebilir.

⸻

O günden beri gece ekranı değil, kalemi açıyorum.

Bazen dua yazıyorum, bazen sadece “şükür” kelimesini.

Ve her defasında sabah daha kolay doğuyor.

⸻

Uykusunu düzene koyan, hayatını da düzene koyar.